Peeling pirogronowy

Wśród bogatej oferty peelingów chemicznych istnieją preparaty o bardzo wąskim, wyspecjalizowanym działaniu, oraz takie, które potrafią rozwiązywać kilka złożonych problemów skórnych jednocześnie. Do tej drugiej, elitarnej grupy bez wątpienia należy kwas pirogronowy. To jeden z najbardziej wszechstronnych i dynamicznych kwasów stosowanych w nowoczesnej medycynie estetycznej, który łączy w sobie potężną siłę złuszczania z niezwykłymi właściwościami regeneracyjnymi.

Jeśli zmagasz się z opornym trądzikiem, nadmiernym przetłuszczaniem się twarzy, a jednocześnie zauważasz u siebie pierwsze oznaki starzenia, peeling pirogronowy może okazać się idealną odpowiedzią na potrzeby Twojej skóry.

Czym jest kwas pirogronowy i jak działa na skórę?

Kwas pirogronowy należy do grupy alfa-ketokwasów i w naturalnych warunkach występuje między innymi w jabłkach, sfermentowanych owocach oraz occie. W gabinetach wykorzystuje się jego zsyntetyzowaną, stężoną formę medyczną.

Jego fenomen i niezwykła skuteczność wynikają z unikalnej budowy chemicznej. Kwas pirogronowy posiada bardzo małą cząsteczkę, a dodatkowo charakteryzuje się wysoką lipofilnością (rozpuszczalnością w tłuszczach). Oznacza to, że potrafi z niesamowitą łatwością przenikać przez warstwę rogową naskórka, błyskawicznie penetrując ujścia gruczołów łojowych (pory).

Jego mechanizm działania jest dwuetapowy i niezwykle fascynujący:

• Faza pierwsza (silne oczyszczanie): Kwas gwałtownie wnika w gruczoły łojowe, gdzie działa silnie antybakteryjnie, rozpuszcza zalegające tam masy rogowe (zaskórniki) i drastycznie hamuje wydzielanie sebum (działanie sebostatyczne).

• Faza druga (transformacja i nawilżenie): Gdy kwas pirogronowy przedostanie się do głębszych warstw naskórka i skóry właściwej, ulega naturalnej przemianie fizjologicznej, przekształcając się w kwas mlekowy. Kwas mlekowy jest natomiast doskonałym humektantem – silnie nawilża tkanki i stymuluje produkcję kolagenu.

Dzięki temu podwójnemu mechanizmowi, peeling pirogronowy z jednej strony działa bardzo stanowczo na stany zapalne i łojotok, a z drugiej – nie przesusza tkanek tak agresywnie jak inne kwasy przeciwtrądzikowe.

Dla kogo przeznaczony jest peeling pirogronowy? Wskazania

Ze względu na swoją wszechstronność, zabieg ten jest zalecany pacjentom w różnym wieku, borykającym się z problemami o zróżnicowanym podłożu.

Oporny trądzik i nadmierny łojotok

To właśnie w leczeniu cery trądzikowej kwas pirogronowy odnosi największe sukcesy. Doskonale radzi sobie z trądzikiem w fazie aktywnej (grudki, krosty, stany zapalne), a także z trądzikiem zaskórnikowym. Jego zdolność do regulowania pracy gruczołów sprawia, że po serii zabiegów twarz przestaje się „świecić”, a ryzyko powstawania nowych wyprysków zostaje zminimalizowane.

Blizny potrądzikowe i nierówna struktura

Złuszczanie wywołane przez kwas pirogronowy pobudza głęboką przebudowę tkanek. Zabieg ten rewelacyjnie wygładza mikrorzeźbę skóry, niwelując płytkie blizny zanikowe, rozszerzone pory oraz szorstkość, pozostawiając cerę idealnie gładką i jednolitą.

Fotostarzenie i wczesne zmarszczki

Przemiana w kwas mlekowy na poziomie skóry właściwej daje silny impuls fibroblastom do tworzenia nowych włókien podporowych (kolagenu i elastyny). Dzięki temu peeling pirogronowy świetnie napina wiotką skórę, spłyca drobne zmarszczki mimiczne i redukuje zniszczenia spowodowane nadmierną ekspozycją na promieniowanie UV.

Nierówny koloryt i przebarwienia

Kwas ten ma właściwości depigmentacyjne, co oznacza, że przyspiesza usuwanie komórek obciążonych nadmiarem melaniny. Bardzo dobrze radzi sobie z rozjaśnianiem przebarwień pozapalnych (śladów po wygojonych pryszczach) oraz posłonecznych.

Jak przebiega rekonwalescencja i jak wyglądają efekty?

Należy pamiętać, że peeling pirogronowy w wyższych stężeniach zalicza się do peelingów średniogłębokich. Bezpośrednio po nałożeniu preparatu pacjent często odczuwa intensywne pieczenie i szczypanie, co jest całkowicie normalną reakcją, a skóra po zmyciu kwasu może być mocno zaczerwieniona.

W przeciwieństwie do kwasu laktobionowego czy azelainowego, po peelingu pirogronowym występuje widoczne łuszczenie się naskórka. Proces ten rozpoczyna się najczęściej w drugiej lub trzeciej dobie po wizycie w gabinecie i może trwać od kilku do nawet siedmiu dni. Skóra łuszczy się w postaci drobnych płatków. W tym czasie obowiązuje bezwzględny zakaz mechanicznego odrywania skórek oraz stosowania domowych peelingów ścierających! Przyspieszanie tego procesu może skończyć się powstaniem głębokich blizn i trwałych przebarwień.

Aby złagodzić uczucie suchości i ściągnięcia, należy stosować łagodne kremy regenerujące (tzw. kremy CICA) oraz obowiązkowo zabezpieczać twarz wysokim filtrem przeciwsłonecznym (SPF 50), unikając bezpośredniej ekspozycji na słońce.

Ile zabiegów należy wykonać dla optymalnego rezultatu?

Choć wyraźne wygładzenie i odświeżenie cery zauważysz już po ustąpieniu łuszczenia wywołanego pierwszym zabiegiem, pełny potencjał kwasu pirogronowego ujawnia się dopiero przy terapii seryjnej.

Złuszczanie zmusza skórę do pracy krok po kroku. Najlepsze, długofalowe efekty – w postaci trwałej redukcji łojotoku, spłycenia blizn czy ujędrnienia tkanek – osiąga się po wykonaniu serii od 3 do 5 zabiegów. Z uwagi na intensywność działania kwasu i czas potrzebny na pełną regenerację naskórka, przerwy między kolejnymi sesjami powinny wynosić zazwyczaj od trzech do czterech tygodni.

Przeciwwskazania do zabiegu kwasem pirogronowym

Ze względu na swoją siłę i wysoką aktywność chemiczną, peeling ten nie może być wykonany u każdego. Wyklucza się go u pacjentów z cerą ekstremalnie wrażliwą, bardzo naczyniową lub borykających się z trądzikiem różowatym.

Do bezwzględnych przeciwwskazań należą również:

• Ciąża oraz okres karmienia piersią.

• Aktywne infekcje wirusowe (opryszczka), bakteryjne lub grzybicze na twarzy.

• Przerwana ciągłość naskórka (świeże rany, zadrapania, niezagojone strupki).

• Leczenie izotretynoiną (doustnymi retinoidami) – zabieg można bezpiecznie wykonać dopiero po upływie pół roku od przyjęcia ostatniej dawki leku.

• Czynne choroby autoimmunologiczne skóry oraz skłonność do powstawania bliznowców.